Helgin

Mér er tíðrætt um Magna enda finnst mér gaman að tala um hann. Við skötuhjúin höfum ekkert verið allt of dugleg við að vaka fram á nótt eftir að horfa á þetta en höfum látið endursýningarnar duga. Við ákváðum þó að gerast svo djörf í síðustu viku að vaka til klukkan eitt þar til að þátturinn byrjaði. Við sofnuðum reyndar í sófanum um 11 leytið en spruttum upp eins og engisprettur klukkan eitt til að sjá Magna rúlla þessu upp. Okkur til mikillar furðu þá var þátturinn ekki enn byrjaður klukkan fimm mínútur yfir eitt og það var bara haka í gólf þegar svo byrjaði einhver bandarískur sakamálaþáttur en ekki Rockstar. Það var einmitt þá sem að ég fattaði að þátturinn er á þriðjudögum en ekki mánudögum. Við sem sagt lögðum á okkur ómakið sólarhring of snemma.

G Ben átti afmæli í gær og af því tilefni var hann með matarboð fyrir okkur aðal kallana í GF. Við byrjuðum daginn á að spila golf frá tvö og fram á kvöld þar sem að golfbílar voru leigðir, veðrið var eins og best verður á kosið og bjórinn á sínum stað í settinu. Dagarnir gerast hreinlega ekki betri en þessi og þarna spöruðum við okkur tugi þúsunda sem aðrir eyða í að fara í golfferðir erlendis.

'Áfram Ísland' sönglar í hausnum á manni eftir frábæran leik gegn N-Írum sem að héldu í smá stund að þeir væru orðnir svaka góðir eftir góð úrslit í undanförnum æfingaleikjum. Hversu mikið kjaftshögg er það að láta Ísland rassskella sig á eigin heimavelli?!? Verð þó hrósa the ærish lads fyrir að vera enn syngjandi undir lok leiksins, þegar liðið þeirra var að tapa 0-3 gegn liði númer 500 á heimslistanum.

Myndband ársins

Góðir gestir.  Sýnið þolinmæði, leyfið þessu að hlaðast inn.  Þetta er bara fyndið.

http://www.glumbert.com/media/okgo.html

Aftur afmæli

Ég lét mig hafa það að horfa á Magnann í nótt.  Stóð sig vel pilturinn að vanda en spurning hvort hann nær að týna inn nægilega mörg kvæði með atinu.
Mín spá er sú að mjótt verði á munum en að á endanum verði það Storm sem þarf að ganga skammargönguna.
Ég náði að gefa Magna 7 atkvæði en þau hefðu orðið mun fleiri ef álagið á kerfið hefði ekki verið svona mikið.

Minn elskulegi litli bróðir sem er að verða stærri en ég átti afmæli í gær og óska ég honum innilega til hamingju með að vera sjálfráða, eða eins og einhver segir lögrí...

Mamma...best í heimi

Ekki fór það svo að FC Köbenhavn lenti með einhverju stórliðanna í riðli eins og ég var að vona þannig að heimsóknin til Steina verður þá að bíða betri tíma.
-------
Mín elskulega móðir á afmæli í dag og óska ég henni innilega til lukku með það.  Hún virðist yngjast með hverjum deginum þessi elska en sögunum hins vegar fjölgar með hverju árinu.  Ekki man ég þær nú allar sem gerst hafa undanfarið þannig að ég læt eina netta duga.  Þannig að var sú gamla fór með einn af ömmustrákunum sínum, hann Aron Loga, niður í bæ á Akureyri.  Þau voru á Benz-jeppanum hans Sigurpáls og þannig vildi til að móðir var með lyklana af sínum Benz í vasanum.

Þegar í bæinn er komið þá stíga þau bæði út úr bílnum og labba af stað.  Þegar þau koma fram fyrir bílinn þá segir móðir: "Uss Aron, hvaða hljóð er þetta?"  Aron lítu spurnaraugum á ömmu sína og segir henni að þetta sé hljóðið í bílnum vegna þess að hann sé ennþá í gangi.  Það skal tekið fram að það var alveg hárrétt hjá þeim stutta, en móðir sagði að það væri aldeilis ekki rétt og því til sönnunar tók upp lyklana sem hún var með í vasanum og sagði: "Nei, sjáðu.  Bíllinn er ekki í gangi ég er með lyklana hérna í vasanum!"
-------
Lindin fór í óvissuferð með vinnunni í morgun.  Ég heyrði lítillega í henni í dag og þá voru þau að leggja af stað í nokkurra klukkutíma gönguferð frá Hveragerði til Þingvalla.  Þokkalegur pakki það!

Ekki bætti það svo sem úr skák að þau fóru víst vitlausa leið og lengdu þannig túrinn um 5 kílómetra.  En sú netta bar sig þó ekki illa þar sem að nóg var víst af veigunum til að svala þorstanum með á leiðinni og það verður því væntanlega skrautleg sjón að sjá hana koma heim þegar farið verður að líða á nóttina.
-------
Poolararnir skiluðu þremur stigum í hús í dag og var það minn maður hann Crouchie sem setti sigurmarkið.  Ekki var nú fyrra markið frá Baunanum af verri endanum og ekki slæmt fyrir guttann að setja svona slummu á Anfield.
-------
Af drengjunum er það að frétta að Jason er að fara að keppa sína fyrstu leiki með Fjölni eldsnemma í fyrramálið og fara leikirnir fram á KR velli. 
Viktor er sprækur einnig en síðasti dagurinn á leikskólanum er á mánudaginn þar sem að hann byrjar á nýja leikskólanum í vikunni.
Svo maður vitni svo að lokum í hans uppáhaldsfrasa þessa dagana: "Úff, ég bara trúi þessu ekki".

Myndina hér að ofan tók hin mjög svo listræna mágkona mín hún Hulda, um síðustu jól úti í DK.  Jú jú þetta er Viktor sem um ræðir.

Spennan Magnast

Sjæt, Magni tæpur að þessu sinni.  Greinilegt að hann þarf að leggjast undir feldinn góða og brydda upp á einhverju nýju til að sýna heiminum í næsta skipti.  Persónulega finnst mér hann æðislegur og vona að hann fari sem lengst.

Þegar ég var að svæfa Viktor í kvöld þá leit hann á mig alvarlegur á svip með annað augað opið en hitt klemmt aftur og sagði: "Sjáðu pabbi, annað augað mitt er bilað.  Það vantar batterí í það".

Chelsea tapaði sem er æðislegt, Magni slapp sem er æðislegt, Jason er að fíla nýja skólann sem er líka æðislegt og ég verð þreyttur í fyrramálið sem er ekkert spes.  En það sem meira er þá komst FC Köbenhavn í Meistaradeildina með ótrúlegum útisigri á Ajax.  Það verður gaman að sjá í hvaða riðli þeir lenda, en vonandi með einhverju stórliði svo maður hafi afsökun fyrir því að heimsækja Stone P. í kóngsins Köben og kíkja á leik í leiðinni.  Geta þeir ekki annars lent með Liverpool?

Halló Akureyri, ein með öllu

Ég fór til Akureyrar um versló.  Að þessu sinni upplifði ég helgina eins og hver annar ferðamaður, þ.e. ég var í orlofsíbúð með annarri fjölskyldu héðan úr Reykjavík.  Þetta var því í fyrsta sinn sem við gistum ekki í Móasíðunni eða Drekagilinu.

Jæja, en til að gera langa sögu stutta þá var helgin alveg meiriháttar og allir skemmtu sér vel, jafnt ungir sem aldnir.  Mikið var um að vera fyrir krakkana og slíkt hið sama má segja um okkur fullorðna fólkið þó að það standi náttúrulega upp úr að vera einfaldlega á Akureyri með öllum sínum perlum.  

Sem fyrr segir þá var ég þarna svolítið að upplifa Akureyri sem ferðamaður og varð ekki fyrir vonbrigðum.  Tívolí, skemmtanir í miðbænum, Motocross, Kjarnaskógur, golf, tónleikar í miðbænum, fullt af skemmtilegu fólki, fjölskyldur brosandi hringinn og svo má lengi telja. Þá verð ég að játa að ég er orðinn háður lokadagskránni á Akureyrarvellinum sem líkur með frábærri flugeldasýningu.  Þegar maður svo hins vegar sá fréttirnar frá Birni Þorlákssyni, þeim ágæta sjónvarpsmanni, þá fannst manni allt í einu eins og hann væri í allt öðrum bæ!  Hann virtist vera upptekinn af því að taka myndir af því ljótasta sem hann fann á unglingatjaldstæðinu á Þórsvellinum til að fá sem dekksta mynd af hátíðinni.  Ég hefði getað bent honum á mörg hundruð myndefni út um allan bæ þar sem að fjölskyldufólk skemmti sér hið besta. Þessa áráttu hef ég aldrei skilið hjá fréttamönnum en svo virðist sem að þeir sem er á móti hátíðinni vilji koma þessu eina prósenti sem ekki kann að haga sér vel, á framfæri.

Ef fylgst er með fréttum t.d. frá Þjóðhátið í Eyjum þá eru þær nánast undantekningarlaust jákvæðar og þá á ég bæði við þær lifandi myndir sem birtar eru sem og viðtöl við lögreglumenn og fleiri.  Það er ekkert verið að eltast við leiðindin.  Það þarf enginn að segja mér að rusl og dauðir unglingar finnist ekki á Þjóðhátíð en munurinn er sá að fréttamenn hafa ekki áhuga á því að mynda slíkt heldur einbeita þeir sér frekar að því sem vel gengur.  Eitthvað sem að Björn Þorláks mætti taka sér til fyrirmyndar.

Það er árlegur viðburður eftir Eina með öllu að fram koma Akureyringar sem segja að þessi hátíð eigi ekki rétt á sér.  Þá eru talin til þessi sömu atriði, nauðganir og unglingadrykkja, sem á að skemma ímynd bæjarins.  Bull.
Finnst mönnum það skemma ímynd Reykjavíkurborgar að þar skuli fara fram Menningarnótt?  Á Menningarnótt er mjög mikið um unglingadrykkju, slagsmál, sóðaskap og það er einmitt um þessa helgi sem flestar nauðganir eiga sér stað, en þetta er eitthvað sem fylgir því þegar margir koma saman til drykkju.  Það breytir því ekki að dagurinn er frábær fyrir 99% af þátttakendum þar sem að rjóminn er fjölskyldufólk.

Af hverju tala þessar neikvæðnisraddir aldrei um það jákvæða sem fylgir einni með öllu.  Fjölskylduskemmtun, líflegur bær, búðir og matsölustaðir með metsölu, tækifæri fyrir þá sem vilja koma sér á framfæri og svo má lengi telja.  Viljum við virkilega ekki fá fólk til Akureyrar í sem mestu mæli?  Það held ég.

Ég og mín fjölskylda skemmtum okkur a.m.k. hið besta en fjölskyldan úr borginni var alveg dolfallin yfir bænum okkar og vildu helst flytja þangað á stundinni.  En sennilega vill nú Elín Margrét bæjarfulltrúi ekkert vera að fá of marga í bæinn, það gæti bara orðið vesen.

Jói og Gugga.

Þeir sem fylgdust með Kompás á Stöð 2 síðastliðinn vetur þekkja Jóa og Guggu.  Jói og Gugga eru pikkföst í örmum fíkniefnadjöfulsins og fátt virðist geta komið í veg fyrir snemmbúinn dauðdaga þeirra hjóna.  Eftir að hafa fylgst með ævintýrum þeirra skötuhjúa þá sá ég að þarna er á ferðinni fólk sem allt eins gæti verið á góðum stað í þjóðfélaginu ef þau hefðu ekki villst af leið á yngri árum.  Sér í lagi hef ég mikla trú á honum Jóa sem er allt í senn skemmtilegur, góðhjartaður og með vit í kollinum.  Verst að ég held að það eina sem gæti mögulega bjargað honum frá því dópa sig í hel sé að losna við konuna sem hann elskar svo heitt, hana Guggu.

Ástæðan fyrir því að ég er að blaðra um þessi fíklagrey hér er sú að ég átti við þau smávægileg samskipti á fimmtudaginn síðasta.

Ég lagði bílnum nálægt Hverfisgötunni á leið minni í hádegismat.  Blíða var í borginni og ég var hálfur inni í bílnum að teygja mig í klink til að smella í stöðumælinn þegar ég heyri kunnuglegar raddir nálgast.  Frú Gugga var þá að tilkynna Jóa sínum það að þau yrðu hreinlega að komast yfir aur sem allra fyrst.  Jói var sammála því.  Þegar ég svo stend upp til að borga í stöðumælinn þá eiga þau leið fram hjá mér og Gugga spyr á ferðinni hvort ég eigi nokkuð klink til að sjá af.  Þegar svara því játandi að ég hljóti nú að luma á einhverju var eins og togað hefði verið í neyðarhemlana á Jóa-Guggu hraðlestinni.  Þau snarstoppuðu bæði og það var engu líkara en að þau hefðu orðið vitni að því að stöðumælirinn væri að tala við þau.

"Rosalega ert þú kurteis og almennilegur strákur" segir Gugga þegar ég teygi mig aftur inn í bílinn til að sækja 150 kall sem þar lá.  "Já, þú ert sko rosalega kurteis.  Fólk bara ignorar okkur þegar við erum að biðja það um pening, lætur bara eins og við séum ekki til!"  bætir Jói við.

"Ekki er það nú svo sem merkilegt" segi ég "hundrað og fimmtíu kall".

"Já en það bara flott...safnast þegar saman kemur skilurðu" segir Jói.

Þau þakka kærlega fyrir sig, ég móttek það og ég á ekki von á öðru en að samskiptum okkar sé lokið þann daginn.  Gugga greyið sá hins vegar ástæðu til að útskýra fyrir mér af hverju þau hafi þurft á aur að halda og fór að segja mér að kveikt hafi verið í öllum fötunum þeirra þá um nóttina og það sem ekki var orðið að ösku var gegnblautt af terpentínu.  Svona hélt sagan eitthvað áfram þó ég væri lagður af stað í átt að Laugarveginum, lítandi við annað slagið til að segja "nú jæja ókey, það er ekki gott" og svo framvegis.

Þegar ég er svo nánast kominn á Laugaveginn í fínu jakkafötunum mínum þá breytti Jói hins vegar snögglega um umræðuefni og kom með þessa setningu sem situr föst í hausnum á mér og fær mig alltaf til að brosa út í annað: "en helvíti er kallinn flottur í tauinu í dag...hvað erum við að tala um, Armani?"

Já, hann er sko alls ekki vitlaus hann Jói.  Meira að segja með það á hreinu hvaða merki teljast betri en önnur þegar kemur að jakkafötunum.

 

Að fatta Ísland

Það var margt gott við að búa í Danmörku.  Yndislegt alveg.  En það sem að mér fannst einna merkilegast var það hvað maður sá Ísland í nýju ljósi, bæði áþreifanlega og menningarlega.  Það kennir manni mikið að sjá íslenskan hugsunarhátt frá öðru sjónarhorni og ekki síst þá kenndi þessi útilega í Danmörku mér það að ég þekkti mitt eigið land skammarlega lítið.  Þegar ég flutti aftur heim ákvað ég því að nú skildi ég kynnast landinu mínu betur og þó að ég sé rétt byrjaður að skoða mig um þá er ég búinn að sjá að ég hef verið að leita of langt yfir skammt í gegnum tíðina með því að fara erlendis í frí.

Ég ákvað í byrjun sumars að fara að skoða landið mitt aðeins betur og það á tveimur jafnfljótum.  Ekki varð ég nú eins duglegur í sumar og stefnt hafði verið að en það litla sem ég gerði skildi afar mikið eftir sig.  Svona til að vígja nýju gönguskóna þá gekk ég á Esjuna með Heidda frænda í blíðskapar veðri.  Það var svakalega gaman og mér fannst ég vera mikil hetja þrátt fyrir að mæta hlaupandi hjónum á tíræðisaldrinum uppi á toppi. 

Næsta verkefni var meiriháttar skemmtilegt einnig en þá fór ég með Heidda, Steina P., frænda og Halla P. upp á Snæfellsjökul.  Á leiðinni var einmitt Ævintýrasveitin Geimir stofnuð en hún ætlar sér stóra hluti í framtíðinni. 

Við gengum sem sagt langleiðina upp á topp en náðum því miður ekki alveg alla leið (áttum u.þ.b. 100-200 etra eftir) þar sem að við lentum í smá ógöngum á sprungusvæði.  Verð þó að koma því að, að það var mjög gott að vita að maður átti góða að þegar önnur löppin á mér hvarf ofan í sprungu og ég rétti Steina og Halla hendina í mikilli pönik, svo þeir gætu togað mig upp.  Viðbrögði þeirra voru hins vegar þannig að þeir gláptu á mig eins og ég væri að breytast í skrýmsli og bökkuðu svo hægt og rólega frá félaga í neyð.  Ég náði að klöngrast upp úr sprungunni og skríða til ofurhuganna tveggja sem enn voru orðlausir í öruggri fjarlægð og þegar við höfðum áttað okkur á því hvað hefði gerst þá ákváðum við að tilkynna Heidda farastjóra það sem hafði gerst í gegnum talstöðina, en það var einmitt þá sem eitthvað brast hjá okkur og við hreinlega grétum úr hlátri yfir því sem hafði gerst.

Við eigum því enn eftir að ljúka því verkefni að fara alveg upp á topp á Snæfellsjökli og þá er stóra missionið okkar að sjálfsögðu að fara á sjálfan Hvannadalshnúk.

Það síðasta markverða sem ég svo gerði í nýju gönguskónum með Vibram sólanum var þegar ég gekk einn míns liðs á Súlurnar við Akureyri.  Það gerði ég áður en ég fór í graut til mömmu og sú tilfinning að standa á toppnum og horfa yfir Eyjafjörðinn var einstök. Bara gaman. 

Myndin hér að ofan er einmitt úr þessari ferð á S'ulurog húfan sem ég ber er einmitt einkennismerki Ævintýrasveitarinnar Geimis. 


Allavega.  Ísland-best í heimi.

Starfsmaður mánaðarins.

Lenti í alveg hreint magnaðri þjónustu um daginn, nema síður væri.  Hringdi þá á Hótel Eddu á Hellissandi til að panta tvö herbergi.  Þetta Eddu Hótel gefur sig út fyrir að heita Hótel Edda plús, vegna þess hve fansí hótelið er og þá hefði maður kannski ímyndað sér að þjónustan væri einnig í plús.  En sjáum til.  Ég læt hér fylgja samtal mitt við konuna sem svaraði í símann, en þetta var á miðvikudegi:

"Hótel Edda góðan daginn"
"Jú góðan daginn, ég var að velta fyrir mér hvort þú ættir tvö herbergi handa mér á laugardaginn kemur og fram á sunnudag, er eitthvað laust hjá þér?"
"Nei"
"Nú ókey.  En heldurðu að það gæti verið að eitthvað myndi losna þegar nær dregur, t.d. þegar fólk á að greiða staðfestingargjald?"
"Það gæti svo sem alltaf verið"
"Já ókey, hvenær er þá best fyrir mig að hringja aftur?"
"Prófaðu bara á morgun"
"Ókey flott, ég geri það"

Nákvæmlega tveimur mínútum síðar hringir svo faðir í mig en fyrir einskæra tilviljun þá er hann að spá í að fara á sama hótel með Gunnþóri og frú og þau höfðu séð á netinu að nóg væri laust af herbergjum.  Á meðan ég tala við föður hringir svo Gunnþór á sama hótel til að spyrja um herbergi og þá vill svo til að sama ágæta konan svarar í símann.  Gunnþór spyr hvort hún eigi herbergi handa sér og hún hélt það nú, bara hvað viltu mörg væni!

Það endar svo með því að Gunnþór pantar herbergi fyrir allan skarann, alls fimm herbergi.  Þetta fannst mér í meira lagi óeðlilegt og eftir að Gunnþór hefur spjallað við þessa ágætu konu þá tek ég aftur upp símann og hringi í hana til að spyrja hvað hefði breyst á þessum örfáu mínútum frá mínu símtali og símtali Gunnþórs.

Hún svarar sjálf í símann, ég kynni mig og segi henni að ég hafi ekki átt möguleika á því að fá herbergi en fimm mínútum síðar hafi hún bókað fimm herbergi fyrir annan aðila.
Þá kom svarið sem sannfærði mig um að þarna væri á ferðinni starfsmaður mánaðarins:

"Já sko þegar þú hringdir þá var ég stödd inni í eldhúsi þannig að ég gat ekki séð hvort við ættum laus herbergi".

Já einmitt, bara enginn hálfviti væna mín.  Þegar ég svo ætlaði að útskýra fyrir henni að þetta væri nú í meira lagi óeðlilegt þá fauk svona rosalega í mína og henni fannst þetta bara ekkert óeðlilegt. 

Það var svo eftir að við komum heim að Linda þurfti að hringja á hótelið út af öðru máli að hún ákvað að fá að ræða við hótelstjórann til að koma þessu á framfæri að það kom í ljós að greyið konan sem stóð sig svona vel og hótelstjórinn er ein og sama konan. 

Á nýjum stað

Nýtt land, nýtt umhverfi, ný vinna, nýjar skoðanir...það þýðir þá ekkert annað en nýtt blogg.  Hér mun ég því koma skoðunum mínum á mönnum og málefnum á framfæri.

Hvet gesti og gangandi til að láta vita af komu sinni hér í þar til gerða bók.